Świece żarowe

Świece żarowe

Autorem artykułu jest Marcin Sawicki

Kiedyś, samochody z silnikiem wysokoprężnym były tak skonstruowane, że odpalenie auta przy kilkunastostopniowym mrozie było praktycznie niemożliwe. W pewnym momencie doszło do zmian w konstrukcji świec żarowych, i tego typu problemy już nie trapią użytkowników diesli.

Konstrukcyjnie, z zewnątrz, świece żarowe podobne są do świec zapłonowych, które znamy z silników benzynowych. Główną i podstawową różnicą jest to, że świeca żarowa nie ma elektrod, i zrobiona jest z drutu chromowo-niklowego. Świeca zasilana jest prądem z akumulatora. Gdy przekręcamy kluczyk w stacyjce, do świecy żarowej dopływa prąd z akumulatora i rozgrzewa się ona do temperatury ok 1000 stopni Celsjusza. Można więc skojarzyć świecę żarową ze… zwykłą grzałką, którą zlokalizować możemy w komorze spalania.

Samochody nowszej generacji wyposażone są w takie świece żarowe, które mają końcówkę zasłoniętą rurką o średnicy ok. 4 mm. Funkcją tej końcówki jest ogrzewanie powietrza. Teraz może to zabrzmieć niewyobrażalnie, ale w starszych silnikach diesla nagrzanie świec żarowych trwało do 10 sekund. Nowe auta z kolei, odpalają na dotyk, ponieważ nagrzanie się świec ma miejsce w ułamku sekundy.

Z powyższych powodów auta starszej generacji posiadały charakterystyczną ikonkę spirali na konsoli, która mówiła nam, czy silnik jest już gotowy do uruchomienia. Najpierw bowiem przekręcało się kluczyk w stacyjce i poczekać aż wspomniana kontrolka zgaśnie.

Jeśli posiadamy auto z silnikiem wysokoprężnym i nagle miewamy kłopoty z uruchomieniem samochodu, pierwszym przystankiem powinien być warsztat, bowiem niekiedy przyczyną są właśnie świece żarowe. Jeśli znamy podstawy mechaniki z powodzeniem możemy dokonać kontroli samodzielnie – pamiętajmy jednak, że czasem dostęp do nich jest trudny, a do ich wykręcenia będziemy potrzebować specjalnych kluczy.

Alarmem, że najwyższy czas wymienić świece żarowe powinna być sytuacja, w której silnik na nagrzanie świec wymaga oko 5-7 sekund. Standardowo świece żarowe powinny wystarczyć na długi czas (do 100 000 kilometrów) – przy wymianie należy zakupić od razu cały komplet, bowiem wymiana poszczególnych egzemplarzy mija się z celem.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Układ hamulcowy – objawy usterek

Układ hamulcowy – objawy usterek

Autorem artykułu jest Marcin Sawicki

Podstawą bezpieczeństwa we współczesnych samochodach na pewno jest sprawny system hamulcowy. Kiedy jest on niesprawny, każda wyprawa autem jest niezwykle niebezpieczna dla zdrowia kierowcy i pasażerów. Co powinno zatem stanowić sygnał do wymiany komponentów układu hamulcowego?

Istnieje szereg symptomów, które powinny zwrócić naszą uwagę i spowodować automatyczną wizytę u mechanika (bądź samodzielną kontrolę, jeśli posiadamy taką wiedzę). Do najbardziej oczywistych z nich jest… zapalona lampka kontrolna układu hamulcowego na desce rozdzielczej. Jest to dosyć logiczne. Niepokojące jest również wydłużenie drogi hamowania a także zgrzytający, metaliczny odgłos podczas hamowania.

Poza tym, wśród pozostałych objawów eksperci zgodnie wymieniają takie zjawiska, jak: brak naturalnego oporu przy naciskaniu pedału hamulca, wydobywanie się dymu spod kół, ściąganie podczas hamowania, czy konieczność częstego uzupełnianie płynu hamulcowego. Naszą uwagę powinny zwrócić także ślady płynu na kołach czy sytuacja, w której auto drży, wibruje i skacze podczas hamowania, a pedał hamulca trzęsie się, gdy hamujemy.

Mówimy, że usterki układu hamulcowego mogą być poważnym zagrożeniem dla kierowcy. Żeby lepiej to zobrazować warto powiedzieć, że oznaczają one chociażby możliwość wypadnięcia z toru jazdy, utratę przyczepności czy niekontrolowaną zmianę kierunku jazdy. Poza tym, osłabieniu ulega praca takich systemów jak ABS/ESP i wydłuża się czas reakcji układu hamowania. To wszystko może stać się przyczyną kolizji czy innych, niebezpiecznych zachowań na drodze.

Podstawową charakterystyką sprawnego i poprawnie działającego systemu hamulcowego są odpowiednio dobrane do tarcz klocki hamulcowe, o grubości większej niż połowa grubości nowego klocka. Nie może być też mowy, aby klocki były pokryte spaloną, szklistą powierzchnią.

Niezwykle istotny jest też stan tarcz hamulcowych w naszym aucie. Nie mogą nosić one oznak skorodowania, pęknięć czy przebarwień. Powinny być błyszczące i równo zużyte.

Ostatnim ramieniem tego „trójkąta bezpieczeństwa” jest płyn hamulcowy. Ten powinien być klarowny, lekko żółty i o minimalnej zawartości wody. Ten ostatni parametr należy mierzyć za pomocą specjalnego oprzyrządowania.

Zachęcamy do częstego kontrolowania stanu układu hamulcowego i wybór części najlepszych producentów, bowiem zdrowie nasze i naszych bliskich jest przecież najważniejsze.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Świece zapłonowe

Świece zapłonowe

Autorem artykułu jest Marcin Sawicki

Świece zapłonowe to typowa część eksploatacyjna, która nie wymieniana – prędzej czy później da znać o swoim istnieniu. Z tego też powodu warto dowiedzieć się podstawowych informacji o tej części układu zapłonowego, bo dzięki temu być może zaoszczędzimy pieniądze.

Do najczęstszych objawów zużytych świec zapłonowych zaliczamy przede wszystkim nierówne obroty, tzw. „dławienie się” przy przyspieszaniu czy utrudnione odpalanie, zwłaszcza po nocy. Jeśli doświadczamy tego typu objawów, warto przyjrzeć się bliżej świecom zapłonowym, tym bardziej, że ich wykręcenie w większości aut starszej generacji nie powinno być problemem. Jeśli okaże się, że świece są zużyte, wymiana powinna dać natychmiastową poprawę, a poza tym wygląd i stan świec może nam wiele powiedzieć o ewentualnych usterkach pozostałych podzespołów auta.

Co do wytrzymałości świec zapłonowych, ciężko wyznaczyć jakąś jednoznaczną granicę. Najczęściej eksperci zalecają wymianę świec po 30 tys. km, natomiast w dużej mierze zależy też to od kondycji samego silnika. Kiedy jest on w dobrej kondycji, tj. mieszanka paliwowo – powietrzna dostarczana jest do cylindrów w dobrych proporcjach, ten okres może wzrosnąć o kilka tys. km. Z kolei kiedy silnik jest w złym stanie, ten okres może się znacznie obniżyć.

Dobrze, a co się okaże, że rzeczywiście świece zapłonowe są w naszym samochodzie do wymiany? Jakie powinniśmy kupić, żeby idealnie sprawowały się w aucie? Jest to zadanie dosyć proste, mimo że świece zapłonowe są dosyć zróżnicowane względem specyfikacji. Mogą się różnić chociażby wartością cieplną, długością gwintu, ilością i rodzajem elektrod czy wysunięciem stożka. Najprościej zatem kierować się instrukcjami zawartymi w instrukcji obsługi naszego samochodu, w której producent zamieszcza odpowiednie parametry. Często jednak zdarza się, że te podane parametry są nieaktualne, ponieważ producent świec zmienił swoje znakowanie. Koniec końców – nie stanowi to jednak żadnego problemu. Kupując świece zapłonowe w sklepie motoryzacyjnym, sprzedawcy za pomocą dostępnych katalogów bez problemu dobiorą nam odpowiednie produkty do auta.

Co z kolei, kiedy okazuje się, że do jednego auta pasuje parę rodzajów świec, które różnią się np. ilością elektrod? W teorii dwu- lub trój- elektrodowe świece powinny działać sprawniej i bardziej niezawodnie, jednak jeśli producent auta zakładał dla tego auta np. świece jednoelektrodowe, to różnica w działaniu będzie nieznaczna. Co jest niezwykle istotne, powinniśmy pamiętać o tym, że w przypadku świec jednoelektrodowych należy ustawić odstęp elektrod.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wymiana filtra kabinowego

Wymiana filtra kabinowego

Autorem artykułu jest Marcin Sawicki

Wielu kierowców interpretuje takie objawy jak zaparowane szyby, niewydajny układ klimatyzacji, czy brzydki zapach jako usterki układu klimatyzacji. Tymczasem, mimo napełnienia i odgrzybienia popularnej „klimy” objawy te wciąż są dokuczliwe. Co zatem może być przyczyną?

Najczęściej częścią, którą należy wymienić jest filtr kabinowy. Ten często niedoceniany przez kierowców element, prócz niedopuszczania do wnętrza kabiny brudów z otoczenia (często niebezpiecznych dla zdrowia) ma też inne funkcje, dzięki niemu ma szansę odbywać się odpowiednia cyrkulacja powietrza pomiędzy wnętrzem pojazdu a otoczeniem.

W celu odpowiedniego funkcjonowania całego auta, zalecamy wymianę filtra kabinowego co 15 tys. km lub corocznie. Jeśli dysponujemy wolnym czasem, możemy pokusić się o samodzielne wymienianie filtra kabinowego w naszym aucie. Wielu kierowcom przysparza problemy lokalizacja filtra w aucie, ponieważ miejsce gdzie znajduje się filtr kabinowy (przeciwpyłkowy) jest kwestią indywidualną dla każdego modelu samochodu.

Wymiana w zależności od samochodu może zająć od 15 minut do 2 godzin. Generalnie powinno się szukać filtrów kabinowych w dwóch miejscach – pod maską w okolicy podszybia, bądź w środku auta, w kabinie. Jeśli filtr kabinowy w naszym aucie zamontowany jest w okolicy podszybia istnieje prawdopodobieństwo, że będziemy zmuszeni do zdejmowania uszczelek lub demontażu wycieraczek. W części samochodów filtr kabinowy znajduje się w plastikowej obudowie, która zabezpiecza przed uszkodzeniem zamontowany w niej wkład filtrujący.

Filtry ulokowane w kabinie natomiast w większości przypadków zlokalizowane są w okolicach deski rozdzielczej, nad schowkiem lub za nim. Rzadziej montowane są od strony kierowcy blisko pedałów. Istnieją też filtry od strony komory silnikowej, pod schowkiem od strony pasażera. UWAGA: zachowajmy ostrożność, gdy wymiana filtra kabinowego wiąże się z demontażem schowka.

Czym powinniśmy kierować się przy kupnie filtrów kabinowych? Filtry wysokiej jakości składają się z kilku warstw o zróżnicowanej strukturze włókien. Każda z nich jest odpowiedzialna za zatrzymywanie zanieczyszczeń innego typu. Włókienne bariery zatrzymują kurz, drobiny asfaltu, spaliny czy pyłki roślin. Do znacznie bardziej wydajnych filtrów zaliczamy te z węglem aktywnym. Dodatkowa, węglowa struktura odpowiada za pochłanianie szkodliwych dla człowieka gazów, zwłaszcza tych pochodzących z rur wydechowych samochodów (np. węglowodory i związki siarki).

Struktura warstwy węglowej jest uzyskiwania dzięki spalonym skorupkom orzecha kokosowego, i jest w stanie zatrzymać cząstki 500-krotnie mniejsze od średnicy ludzkiego włosa. Mimo że cena filtrów z węglem aktywnym jest dwukrotnie wyższa od filtrów standardowych, zazwyczaj warto dopłacić te kilkadziesiąt złotych, szczególnie gdy poruszamy się po zakurzonych obszarach wiejskich bądź bardzo zanieczyszczonych miejskich.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Felgi aluminiowe na zimę

Felgi aluminiowe na zimę

Autorem artykułu jest Piotr Niekraszek

Okres zimowy jest ciężkim okresem dla wszystkich kierowców. Trzeba zmieniać opony na zimowe, odpowiednio dbać o samochód z powodu dużej ilości soli na drogach. Jednak to nie jedyne zmartwienia... Zmiana opon wiąże się również z decyzją, co zrobić z felgami: pozostawić aluminiowe czy też wrzucić poczciwe stalówki?

Felgi stalowe czy aluminiowe?

Opinie ekspertów są bardzo podzielone w tym temacie, jednak większość z nich uważa, że zimą najlepiej stosować felgi stalowe. Są one wykonane z ciężkiego metalu, który jest znacznie odporniejszy na uszkodzenia i środki chemiczne, którymi posypywane są drogi, aniżeli felgi aluminiowe. Ponadto w przypadku konieczności naprawy, znacznie tańszym wydatkiem jest naprawa felg metalowych niż aluminiowych. Polecanym rozwiązaniem jest zaopatrzenie się w dwa komplety kół: zimowe, zamontowane na felgach stalowych oraz letnie, które założone są na felgi aluminiowe. Nie trzeba wówczas udawać się do punktu zmiany opon, a możemy ją przeprowadzić samodzielnie w naszym garażu.

Zima jest okropnym okresem, kiedy to na drogach pojawia się wiele związków chemicznych, których zadaniem jest walka z zalegającym śniegiem, błotem pośniegowym oraz lodem. Związki te w znacznym stopniu uszkadzają felgi, które są wykonane z delikatniejszych materiałów aniżeli tradycyjne felgi stalowe. Dodatkowo warto zwrócić uwagę na koszty ewentualnej naprawy. W przypadku felg aluminiowych, ceny te są zdecydowanie niższe.

Jednym z argumentów, który mówi, aby stosować felgi stalowe w zimie, jest zwiększone ryzyko uszkodzeń mechanicznych. Nawet w przypadku stosowania nowych opon zimowych, nie można wykluczyć możliwość wpadnięcia w poślizg i uderzenia bokiem samochodu o jakiś krawężnik. Wówczas najbardziej cierpi felga, która ma bezpośrednią styczność z wysokim krawężnikiem. W tej sytuacji naprawa felg aluminiowych jest znacznie droższa niż w przypadku felg stalowych, którą można czasami po prostu pouderzać odpowiednio młotkiem. Często bywa tak, że felgi aluminiowe, przy zbyt mocnym zetknięciu się z krawężnikiem, nadają się już tylko do wymiany na nową, co jest związane z bardzo sporym wydatkiem rzędu nawet kilku tysięcy złotych.

---

felgi aluminiowe

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl